Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2009

Τα παιδιά των φαναριών

Σε σταματάνε στα φανάρια
με δυό ματάκια σαν φεγγάρια
και με φωνή που σπαρταρά
Για δυό δραχμές εκλιπαρούνε
κι άμα στα χέρια τους τις δούνε
λάμπουνε κι είν’ όλο χαρά

Μοιάζει η ζωή τους με ναυάγιο
δίχως Θεό, και δίχως άγιο
μέσα σε πέλαγο βαθύ
Γάγγη, Χριστέ μου, κι άγιε Νείλε
τον άγγελό σου απόψε στείλε
μ’ ένα πελώριο σπαθί

Να στείλει στης νυχτιάς τα μάκρη
αυτούς που στέκουνε στην άκρη
και καρτερούν σα τον φονιά
τα πλάσματα τ’ απελπισμένα
που σου ζητάνε δακρυσμένα
μια στάλα ελπίδα στο χιονιά

Δεν ψάχνουν Θε’ μου για βασίλειο
μόνο μια θέση μες στον ήλιο
τις μέρες των πανηγυριών
Δεν σου γυρεύουνε παλάτια
λίγη χαρά στάξε στα μάτια
για τα παιδιά των φαναριών
ΠΗΓΗ: stixoi.info

Δεν υπάρχουν σχόλια: